Η θεσμική προσέγγιση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων, υπό το πρίσμα της σύγχρονης και αποτελεσματικής δημόσιας διοίκησης

Abstract

Η ισχύουσα συνταγματική κατοχύρωση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων συναρτάται με την ύπαρξη και κατοχή των αντίστοιχων οργανικών θέσεων. Το Σύνταγμα, προστατεύει την μονιμότητα και ως εκ τούτου απαγορεύει τις αυθαίρετες απολύσεις από την εκτελεστική εξουσία των δημοσίων υπαλλήλων που υπηρετούν σε οργανικές θέσεις. Πέρα όμως από τη συνταγματική μονιμότητα, προβλέπεται και η μονιμότητα που θεσπίζεται με κοινό νόμο, η οποία παρέχει μικρότερη προστασία από την συνταγματική γιατί καταργείται οποτεδήποτε με νεότερο κοινό νόμο.

            Η συνταγματική κατοχύρωση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων υφίσταται μόνο στην Ελλάδα. Στην Αγγλία για παράδειγμα, η μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων δεν προβλέπεται ούτε από το Σύνταγμα ούτε από τον κοινό νόμο, αλλά καθιερώθηκε ως εθιμική παραδοχή του θεσμού και με το πέρασμα του χρόνου απόκτησε αυξημένο κύρος. Στην Γαλλία, η κατοχύρωση της μονιμότητας δημοσίων υπαλλήλων συνδέεται με τις παραδόσεις του δημοσιοϋπαλληλικού βίου που θεωρούνται αξιοσέβαστες, με αποτέλεσμα ουδέποτε μέχρι σήμερα εγέρθηκε θέμα της μονιμότητας, ούτε κατάργησής της.

Η παρούσα επιστημονική μελέτη στοχεύει να αναδείξει τη θεσμική διάσταση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων στα πλαίσια μιας σύγχρονης και αποτελεσματικής δημόσιας διοίκησης, ενώ παράλληλα επιχειρεί να καταγράψει την πολύπαθη και πολυκύμαντη διαχρονική εξέλιξη της μονιμότητας από τη δημιουργία-ίδρυση του νεοπαγούς – νεότευκτου ελληνικού κράτους μέχρι τις μέρες μας.

Abstract

The current constitutional legislation, which guarantees the permanency of civil servants, is associated with the existence and occupancy, of corresponding organizational job posts. The constitution protects the permanency and consequently prohibits arbitrary redundancies by the executive power of civil servants serving in organizational posts. Moreover, beyond, the constitutional permanency, the permanency is also protected under common law. However, this provides less protection than the constitutional legislation, because it can be cancelled anytime with a new public law.

The constitutional consolidation of the permanency, of civil servants exists only in Greece. In England, for example, the permanency of civil servants is provided neither by the constitution, nor by the common law. It was established as an institution, having been a tradition, which acquired increased prestige with time. In France, the consolidation of the permanency of civil servants is connected with the traditions of civil life. These have always been considered so respectable, that the permanency of civil servants has never been questioned and its abrogation has never been an issue.

The present scientific study, aims to highlight the institutional dimension of the permanency of civil servants, within the framework, of a modern and effective public administration, while at the same time, it attempts to record its much afflicted and eventful evolution from the establishment of the newly born Greek state until today.